تجربه های معلمی من در جای معاونت آخرهای وقت کلاس درس بود و تا چند دقیقه دیگر زنگ تفریح به صدا در می آمد، منتظر چایی در دفتر معلمین بودم، همهمه بچهها شروع شده بود، از کلاسهای دیگر هم همین طور، هر لحظه صدا ها بیشتر میشد، همچون نزدیک به دقیقه 90 بازی های فوتبال،که سوت تماشاچیان زود تر از داور به صدا در میآید. زنگ خورد و بچه ها به طرف حیاط مدرسه هجوم میبردند .از کلاس بیرون آمدم، وارد کریدور مدرسه شده وبه طرف اتاق معلمین میرفتم. معلمان دیگر هم از کلاسها خارج شده بودند. همهگونه صدا در فضای راهرو میپیچید. با آقایخدادوست معلم جغرافیا و

مرده بدم زنده شدم گریه بدم خنده شدم دولت عشق آمد و من دولت پاینده شدم تابش جان یافت دلم وا شد و بشکافت دلم اطلس نو بافت دلم دشمن این ژنده شدم دارالفنون هم چشمَم وهم چشم دِلَم را یگ جورهایی باز کرد، چشم دِلم را که می گویم نه این که تصوّر شود عارف شدم، نه! از قبلا ها هم در باغ (زندگی) نبودم، یعنی مثل بیشتر نوجوانان، خودم را کشف نکرده بودم، خودم را نشناخته بودم، نوجوان خوبی بودم، مودب، سربزیر، خر خوان، نه درس خوان، درس خوان آذر بود، روش خواندن را می دانست، آذر را که نام بردم نه این که ایشان هم در دارالفنون همکلاسی من بود،خیر من در

با او در دانشگاه آشنا شدم، هم رشته نبودیم، امّا بعضی از واحد های درسی را با هم مشترک بودیم، ابتدا که می دیدمش باور نداشتم او دانشجو باشد، سه دختر محجوب محجبه ای بودند که همیشه، یا بیشتر وقت ها با هم بودند، و او هم جزء آن سه نفر بود، با هم می آمدند و با هم دانشگاه را ترک می کردند، من فکر می کردم که او فقط دوستِ آن دو دانشجویِ دیگر است و خود دانشجو نیست، یا شاید دانش آموز دبیرستانی است که دختر صاحب خانه آن هاست و گاه به گاه به همراه آن دو، به دانشگاه می آید، سال سوم تحصیل ما آغاز شد، در ترم جدید، درسی داشتم دو واحدی به اسم حقوق، روزی وارد کلاس درس شدم و برای

در شهر یک سکوت مبهم مستولی بود وسنگینی اش را بر دوش انسان ها که در رفت و آمد بودند تحمیل می کرد، هوا و شرایط روز آبستن خبر های تازه بود. وقتی در شهر عبور کرده و مردم را در رفت و آمد نظاره می کردی حالت بهت و سر در گمی را در چهره های خشمگینشان می یا فتی ، از صورت ها ی عبوس و کسل آن ها می توانستی آتش زیر خاکستر را مشاهده کنی، از مردم بی خیال و هرزه گرد در خیابان ها یا در پارک ها کمتر خبر می شنیدی، گویا مردم به دنبال خبری تازه بودند، خبر ها بیشتر یا پنهانی به هم می رسید، یا در اجتماعات دانشگاهی و یا محافل مذهبی بود که به هم رد و بدل می شد. خبرها واعلامیه ها

آیا شغلی بهتر از معلمی هست؟ روح شریعتی شاد که به ما می گفت:هرکس معلم خوبی باشد خیانت کرده به هر کار خوب دیگری دست یازد، بدون ادعا می گویم، بهترین دوران زندگیم همان دورانی بود که در کلاس بودم و مانوس ومشغول و مشتاق آموختن و یاد دادن. سال 1358 به خدمت آموزش پرورش در آمدم، وزارت آموزش و پرورش بعد از پیروزی انقلاب، اولین دوره معلمین خود را با عنوان معلمین درس دینی طی آزمونی سخت استخدام می کرد. و بعضی معلمین با سابقه خود را به دلایلی اخراج یا بازنشسته می نمود، و حتی آن روزگار هیأت وزیران بخشنامه ای را صادر کرد که طی آن کارمندان دولت می توانستند با 15 سال ساب